NS-WANDELING KENNEMERDUINEN

Wandelen met boswachter Marieke Schatteleijn

‘Voel je de wind? Heerlijk!’ Marieke Schatteleijn, boswachter én tv-presentator van BinnensteBuiten, volgt de NS-wandeling Kennemerduinen. Met het beste van het duin. En dat is veel. Ook bij wind en regen.

Wandelen in de regen

De lucht is loodgrijs, flarden staal jagen voorbij; het waait. Wat als het gaat regenen? ‘Niks aan de hand! Ik heb mijn stormparaplu bij me, mijn jas deugt en ik draag een panty onder mijn broek. Lekker juist, dit weer.’ De tekst gaat onder de video verder.

Ontdek de Kennemerduinen met Marieke

Marieke Schatteleijn laat je zien hoe mooi de NS-wandeling Kennemerduinen is. De route is 15 km lang, maar je kunt ook een deel van de route lopen. Zelfs in de winter is deze route prachtig, dat zie je in de video.

NS wandeling Marieke Schatteleijn

Wandeling in de Kennemerduinen

Het eerste deel van de route voert langs diverse landgoederen en gaat voornamelijk door bos. Alleen het klimmen en dalen doet denken aan een duingebied. Marieke wijst op jonge esdoorns, dikke en dunne eiken vol schimmels en korstmossen, zwarte dennen en stoven: ‘Een stoof is de “hompige” voet van een eik die een aantal keren is afgezaagd.’ Het is een gemengd bos. ‘Je ziet hier heel mooi dat de onderbegroeiing onder dennen heel karig is, terwijl er onder loofbomen van alles gedijt. Dat komt onder andere doordat de bodem onder naaldbomen wat zuurder is.’ Een grote bonte specht roept, we passeren schuurplekken – damherten schuren langs de bast van een boom om hun territorium te markeren – en wissels, de privépaadjes van het wild.

Duingras en bomen

‘Kijk, daar wordt het landschap meer open.’ Duingrasland wisselt af met struweel en lage bomen als de meidoorn. In sommige struiken hangen nog wat bessen, bijvoorbeeld bij de duindoorn. In de verte strepen van zand: ‘De duinen!’ Er klinkt een sonoor toetgeluid. ‘Hoorde je dat? Dat moet een boot bij IJmuiden zijn, hier iets noordelijker.’ Het pad wordt smaller, kronkelt ook meer. Een konikpaard kijkt naar beneden vanaf een duintop. Naast het pad de sporen van damherten: ‘Het is alsof ze meelopen, overal kom je die pootafdrukken tegen, let maar eens op.’

Laat je inspireren door nog meer mooie wandelingen op nsfavourites.nl.

Groen mos

Duinsterretjesmos

Op zuidelijke en zuidwestelijke hellingen, stervormige mossoort, vormt grote bijna fluorgroene ‘plakken’, houdt zand vast.

Hert

Damhert

Uitgebreid plantaardig menu, eet ook bessen, eikels. Kenmerkend: lichte vlekjes in vacht. Is groter dan ree, kleiner dan edelhert. Mannetje heeft een gewei.

Vogel

Tafeleend

Man roestbruine kop, zwarte borst en stuit, verder lichtgrijs; vrouw fletser. In groepen, ven of meer (minimaal 1 m diep), eet ‘alles’, duikt naar voedsel.

Wandeling door de duinen in de winter

‘Ik hoor mensen wel eens zeggen dat de duinen hun saai lijken in de winter. Nou, het tegendeel is waar. Ook, of misschien juist, bij dit grijze weer word je verrast door de variatie. Hoe langer je kijkt, hoe meer kleur je ontdekt; grijzen – kijk die bossen duindoorn wuiven, zo mooi – en groenen, maar ook lila, bordeauxrood, roestbruin ...’ Zeker ’s winters kom je veel vochtige valleien tegen in de duinen. We lopen tussen het Duinmeer en het Cremermeer door, relatief grote plassen. ‘Ga eens een half uur zitten bij het observatiepunt, tafeleenden spotten bijvoorbeeld. Nog een tip: door de week is het in dit gebied een stuk rustiger.’ De route vervolgt door een steeds kariger begroeid duinlandschap. En dan: de zee. ‘Voel je het verschil in windkracht? Heerlijk!’

De tekst gaat onder de foto's verder.

Wandelpad
Afbeelding besjes

Wandelen over het strand

Verder over het strand, zwijgend; de wind maakt praten onmogelijk. Alles buldert: de wind en de zee concurreren met elkaar. Marieke vertelde eerder: ‘Door voedselrijke neerslag – het stikstofgehalte van de lucht is steeds groter geworden – groeien de duinen dicht met grassen, struiken en bomen, de zandverstuiving nam af. Daarom hebben beheerders PWN en Natuurmonumenten in 2013 sleuven gegraven in de buitenste duinenrij en is begroeiing verwijderd. Nu kunnen de duinen weer ‘wandelen’, hebben zand en wind weer vrij spel. Dat levert spectaculaire plaatjes op. Als je tijd hebt, kun je een van de sleuven in.’ Je bent gewend aan een vaste duinenrij met een kleine opening om bij een parkeerplaats te komen. Wat je hier ziet is héél anders. ‘Ik vind zo’n vergezicht hier soms net de Sahara.’

De tekst gaat onder de foto verder.

Wandelen langs de Hazenberg

In een stevige looppas doorkruisen we het ‘Speelterrein’, een gebiedje waar je buiten de paden mag. De wind trekt en duwt, druppels tikken op de regenjassen, steeds iets harder. Er is nu niemand meer te bekennen om ons heen. Een smal pad kronkelt richting de top van de Hazenberg, hoger dan gedacht als je eenmaal boven op het plateau om je heen kijkt. Aan één kant zie je het Vogelmeer, een waterpartij van een indrukwekkend formaat. Marieke, van onder haar stormparaplu: ‘Dit is om stil van te worden, hè?’ Het panorama doet denken aan Japanse waterverftekeningen, met waterspiegels als lichte vlekken in een zee van groen- en blauwgrijze tinten, zo ver als je kunt kijken. De regen vormt flarden in het uitzicht, het zijn net stoomwolkjes. In een van de vennen beneden zwemmen een paar zwanen. Alsof ze er uitgezet zijn om het plaatje compleet te maken.

Zwemvijver Het Wed

Een trap voert weer naar beneden. Het pad slingert verder tussen struikgewas door. Bult op, bult af. Het tempo zit er lekker in, wat helpt om warm te blijven. De regen is geluwd. ‘We komen zo bij Het Wed, een zwemvijver waarin je het hele jaar mag zwemmen.’ Lachend: ‘Er zijn mensen die dat ook in deze tijd van het jaar doen, ja.’ Er passeert een gezin met ‘hapstokken’. ‘Bij het Bezoekerscentrum kun je ze lenen. Door het coronavirus is het aantal bezoekers in de natuurgebieden behoorlijk toegenomen en dat merken we aan de hoeveelheid afval. Zelf neem ik altijd een zakje mee; ik laat níets achter. Als je zin hebt, kun je hier een handje helpen door een rondje te gaan happen met die knijpers. Kinderen vinden het vaak hartstikke leuk.’

Wandelen langs het Kust­pad?

Bestel hier de wandelgids met korting.

Nu voor

€ 17,50

Bezoekerscentrum Kennemerduinen

In het Bezoekerscentrum – ‘Ik vind de winkel óók erg leuk’ – valt de opgezette wisent op. ‘Die graast in het gebied ten zuiden hiervan. Het is het grootste zoogdier op het Europese vasteland.’ Tijdens het laatste stukje naar station Overveen delen we onze verbazing over de variatie die we tegenkwamen: ‘In dit gebied komt 40 procent voor van alle flora en fauna in Nederland. Dat zegt wel iets, he.’

foto gras in het water
Wandelpad

NS-wandeling Kennemerduinen

Wandel van station Santpoort Noord naar station Overveen of station Zandvoort. De afstand is 15 of 16 km. Honden zijn niet toegestaan. Kijk voor de routebeschrijving en meer informatie op ns.nl/wandelen.

Let op: Check altijd voor je op pad gaat of reizen met de trein mogelijk is. Kijk hiervoor op ns.nl/corona. Voor de laatste informatie over coronamaatregelen ga je naar rijksoverheid.nl/corona.

Tekst: Manon Wigny, Beeld: Rolinda Windhorst & Getty images

Werkzaamheden icoon

Werkzaamheden aan het spoor

Van vrijdag 5 maart tot en met zondag 7 maart op het traject Haarlem - Zandvoort aan Zee

Direct naar...

NS Flex Reisinformatie NS Zakelijk Klantenservice

Sociale media

Facebook Twitter Instagram YouTube LinkedIn